De trouwjurk heeft een rijke geschiedenis. Al sinds de Grieken en Romeinen wordt er gebruik gemaakt van trouwjurken. Hier een overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen op het gebied van de trouwjurk.

De geschiedenis van de trouwjurk

Een bruid wil vaak op de mooiste dag van haar leven een bruidsjurk volgens de laatste mode dragen. Het ontwerp van de trouwjurk is door de jaren heen dan ook erg beïnvloed door het op dat moment heersende modebeeld.

Vroeger bestonden trouwjurken zoals wij ze nu kennen nog niet. Tot de 20e eeuw was het geen apart design, het was gewoon de nieuwste en duurste jurk die bruiden zich op dat moment konden veroorloven. Het dragen van een speciale jurk voor het huwelijk gaat ver terug de geschiedenis in. In het Oude Griekenland werd de buik omwikkeld met een grote lap van de mooiste stoffen die werd vastgehouden met twee gespen op de sluiers. De kwaliteit en prijs van de gespen nam toe naar mate de familie rijker was. Ook de sluier werd al gebruik bij de Oude Grieken. Het zag er alleen niet uit als een sluier zoals wij die nu kennen maar het was een gele doek om de zonnige vreugde te symboliseren.

In het begin van de 19e eeuw was de Empiremode in zwang. Rechte jurkjes geïnspireerd op de Griekse oudheid. De modekleur was wit omdat men dacht dat men in de Griekse oudheid ook altijd wit droeg omdat de gevonden beelden uit die tijd ook wit waren. Later bleken die beelden vroeger beschilderd zijn geweest met bonte kleuren. De bruiden in die tijd droegen een bruidsgewaad in de meest kostbare stof die men zich kon veroorloven. Een voordeel was in die tijd dat de jurk niet alleen voor de huwelijksdag was bestemd, maar in het eerste huwelijksjaar bij alle officiële gelegenheden gedragen kon worden. Het was vroeger ondenkbaar om een jurk voor één dag te kopen. Dat gebeurde alleen aan het hof. Tot ver in de twintigste eeuw waren er veel bruiden die in het zwart trouwden.

In de Middeleeuwen kwamen de eerste, speciaal voor de gelegenheid gemaakte, trouwjurken. Interessant is dat de trouwjurk deel uitmaakte van de bruidsschat die de familie van de bruidegom zou schenken aan het nieuwe echtpaar. Omdat de jurk gemaakt werd van de mooiste damast, zijde en satijn zag de familie van de bruidegom er streng op toe dat de jurk precies volgens de afspraken gemaakt zou worden. Dit lijkt dus in niets op de traditie bij ons dat de bruidegom de jurk pas ziet op het huwelijk.

Na de Middeleeuwen werden trouwjurken onder invloed van de Renaissance en de Barok steeds weelderiger. De beste stoffen werden vanuit heel Europa gehaald om de vele rokken, onderrokken en mouwen van de mooiste details te voorzien. Afhankelijk van de tijdsgeest en de trends van het moment werden de jurken gemaakt met korsetten, hoepels, kragen, korte of lange mouwen en in de 15e eeuw droegen bruiden zelfs een hogehoed die tot één meter hoog konden komen. De stijl kon ook sterk beïnvloed worden wanneer er een belangrijk huwelijk aan een invloedrijk hof was. Dit is in onze tijd ook nog het geval. Denk maar aan de trouwjurk van Sissi, prinses Juliana en prinses Diana van Engeland, deze hebben vele andere bruiden beïnvloed in hun keuze voor hun bruidsjurk.

In 1854 trouwde Sissi in een droomjurk van witte zijde met een lange kanten sluier met de keizer van Oostenrijk; Franz Joseph I. Vanaf die tijd probeerde elke bruid die het zich kon veroorloven haar voorbeeld te volgen. De bruidsjurken volgden de heersende mode, dus strakke lijfjes en wijde hoepelrokken in 1850, rond 1870 de strakke rok met de queue en een sluier van tule, (foto) in 1900 de Victoriaanse bruidsjurk met hooggesloten hals met veel kant en zijde en in de jaren 20 waren de avondjurken en de bruidsjurken niet getailleerd en kort.

In de jaren dertig werd de mode heel vrouwelijk met veel draperieën van soepele stoffen zoals zijde en viscose. Deze trend was ook te zien in de bruidsmode. Prinses Juliana en prins Bernhard trouwden in de winter van 1937. Het verhaal gaat dat koningin Wilhelmina haar dochter dwong om een borstrok te dragen waardoor de jurk niet zo mooi viel als de bedoeling was. De bruidsjaponnen in de jaren vijftig hadden strakke lijfjes en wijde rokken met een petticoat. De rok kon zowel lang als kort zijn.

In de jaren 60 kwam de grote omslag. De kleur veranderde van roomwit in spierwit als men in het wit trouwde. Het was de tijd van de flowerpower en the Beatles. Gekleurde jurken met flaphoeden en een hippie-uitstraling waren geliefd, maar ook jurken met een Courège-achtige strakke vormgeving.

In 1981 zette lady Diana bij haar huwelijk met prins Charles een trend met haar ivoorkleurige droomjurk van tafzijde en oude kant met een sleep van 7.6 meter lang en enorme pofmouwen. (het was immers de tijd van de schoudervullingen) Vanaf toen wilde iedereen er weer uitzien als een sprookjesprinses.

Vanaf 1950 werd de witte trouwjurk weer populair. Hiervoor konden trouwjurken alle kleuren aannemen. De witte kleur staat symbool voor de zuiverheid van de bruid. In China is wit de kleur van de rouw. Daarom dragen Chinese bruiden bij hun huwelijk vaak geen witte trouwjurk.

Tegenwoordig kan iedere bruid haar persoonlijke stijl kiezen. Nooit eerder waren bruiloften zo individueel.

oud trouwjurk
juliana
diana